Kwantummechanica, een moeilijk woord dat velen bij voorbaat doet afhaken. Maar niet Joppe van Dijk en Wannes Salomé. Zij hebben deze mysterieus moeilijke theorie onvervaard bij de hoorns gepakt en tot een fascinerende theatervoorstelling gekneed.
In een donkere, balkige ruimte, hoog in de Stadspoort, staat een bed, een tafel met stoelen, en een kast. Het zijn de schamele bezittingen van de Wetenschapper. Een zonderling, die een boek probeert te schrijven. Een boek over kwantummechanica, een theorie met ongekende mogelijkheden. De Wetenschapper schrijft, piekert, redeneert, en droomt. Eerst nog met goede moed en overtuiging. Maar naar mate het denken dieper wordt, en de vragen van zijn gezel directer, verliest de Wetenschapper de vaste grond onder zijn voeten. Langzaam maar zeker glijdt hij af…..
Joppe van Dijk zet een overtuigende Wetenschapper neer. Met een enkele gelaatsuitdrukking weet hij de gemoedstoestand van de Wetenschapper treffend te typeren. De voorstelling is ook voor leken prima te volgen. Ideeën en concepten uit de kwantummechanica worden verrassend gevisualiseerd, en ondersteund door passende, zelf geschreven, muziek.
Als je altijd iets over kwantummechanica had willen weten, dan is nu je kans. Geen saaie lezing, maar een helder en sprankelend toneelstuk over een afschrikwekkend ingewikkelde gedachte.
Speeldata: 16 juni om 20:00; 17 juni om 16:00 en om 20:00; Entree: 3,50. Beperkte plaatsen, reserveren aanbevolen. Zie : www.dewetenschapper.net
De docent-leerling relatie verdwijnt niet zomaar, ook niet als je al een jaar van school bent, zo blijkt het uit volgende gesprekje.
Oud-leerling: is mevrouw T. op school?
Ik: volgens mij is ze al weg.
Oud-leerling: ik kom binnenkort een workshop geven aan leerlingen uit de 5e, en ik moet mevrouw T. even hierover spreken.
Ik: dan stuur je haar toch even een mail?
Oud-leerling: dat duurt te lang, ik moet haar vandaag nog spreken.
Ik: mmm, ik denk dat ze al naar huis is, misschien kan je haar daar even bellen?
Oud-leerling (lachend): ik ga toch gaan lerares thuis bellen!
Ik: maar je bent toch geen leerling meer?
Oud-leerling:….
Charles Schmidt’s informative report about the Yuck Factor (which describes the influence of instinctive responses against new technology) inspired writer John Manuel to write a letter about his personal experiences with this powerful factor. It read as a whole:
‘Don’t flush the yuck factor
I enjoyed Charles Schmidt’s original and informative article on the “Yuck Factor” (Schmidt 2008). This phenomenon has come into play in my attempts to decide on whether to purchase a low-flow toilet for my home. My city is currently offering rebates on low-flow toilets, but only on the least consumptive models (1.6 gallons per flush). I have read on web sites and heard from friends that these models do not quite do the job. The details are important to me. If it is a question of not flushing gobs of toilet paper down, I can deal with that. But if these toilets leave stains on (or product in) the bowl, my family will not be happy. My discussions with city officials and friends who have installed these toilets invariably break down when I press for details. The “Yuck Factor” reigns supreme. The end result may be that I do not purchase a low-flow toilet.’
AIR Jan/Feb 2009 reports about a new high peak in the field of multi-author papers. According to Science Watch (Nov/Dec 2007), a physics paper, collaboratively written by 2512 authors, is setting a new all time high (for now). It is interesting to learn who edited this paper. Hopefully, the last name of the editor does not reflect the quality of the paper.
Gisteren bij het fijne concert van Johan in de stadsschouwburg van Almere vertelde Jacob de Greeuw dat hun nummer ‘It’s Five O’Clock’ een cover is van de Griekse band Aphrodite’s Child. En verdomd, wie zingen en keyboaden in deze band? Enfin, kijkt u zelf maar.
Overigens wordt er veel geblogd rondom Johan’s tour oa. door de orgelman en een van de geluidstechnici.
Mud, or in Dutch “bagger”.
